Vrijwilligers
Het werk van Op Gelijke Voet is alleen maar mogelijk dankzij de inzet van vele vrijwilligers.
Een aantal vrijwilligers vormt de werkgroep orthopedie. Zij plannen de orthopedische missies in Congo-Brazzaville en Rwanda en voeren die uit, in samenspraak met de verschillende partners aldaar en met het bestuur.
Een tweede werkgroep houdt zich bezig met de kinderen met hersenbeschadiging, ook in beide landen.
Missies duren in het algemeen twee weken, al zijn er uitzonderingen met missies die veel langer duren en soms wat korter. Ook tussen de missies door zijn er veel contacten: van Congolese en Rwandese zijde worden er foto’s en filmpjes gestuurd, bijvoorbeeld van de begeleiding van ouders met een kind met hersenbeschadiging, en van Nederlandse zijde wordt daar dan op gereageerd. Op die manier zijn er ook veel persoonlijke contacten, die aan beide zijden motiverend en stimulerend werken.
Verschillende vrijwilligers ondersteunen ons in Nederland: advisering omtrent behandelmethodes, medicijneninkoop, fondsenwerving, websitebouw en -onderhoud.
In Congo-Brazzaville wordt Op Gelijke Voet vertegenwoordigd door Mevrouw Constance Louhambanou. Zij krijgt een kleine vergoeding voor haar werk en wij beschouwen haar daarom ook als vrijwilliger. Zij vertelt:
Sinds 2008 werk ik voor Op Gelijke Voet, in het Frans: Sur un Pied d’Egalité, SUPE. Begonnen als secretaresse ben ik sinds een aantal jaren de landenvertegenwoordiger. De meeste tijd besteed ik aan het voorbereiden van de orthopedische missies. Het gaat om het klaarmaken van medisch materiaal en lokale aankoop van medicijnen. Ook help ik met de voorselectie door een lokale chirurg van de kinderen die in aanmerking komen voor een behandeling, operatie of anderszins. Na de missies besteed ik veel tijd aan de nazorg, bijvoorbeeld het helpen van ouders met aangepaste schoenen of ortheses voor hun kinderen.
Veel ouders hebben geen geld om de kosten van transport en behandeling van hun kinderen te betalen, temeer omdat ze een aantal keren terug moeten komen. De behandelingen van de kinderen tijdens SOGV missies zijn gratis, ook als ze gedaan worden door Congolese artsen, en dat is een belangrijke reden waarom ik vind dat het werk van SOGV nog lang nodig zal zijn.
De laatste weken ben ik bezig geweest met het helpen van een jongen van 18 jaar, die al een onderbeenamputatie had ondergaan. Hij heeft een onderbeenprothese nodig maar hij en zijn ouders kennen de weg daarin niet. Ik heb ze verschillende keren vergezeld naar de orthopedische werkplaats en de ouders laten weten dat de stichting de helft van de prothesekosten van ongeveer €300 gaat betalen.
Volgens het contract tussen de overheid en SOGV, draagt het ministerie van sociale zaken bij aan de financiering van de lokale kosten in plaats van de ouders, maar gezien de financiële staat van het land levert dit veel moeilijkheden en vertragingen op en het is ook een flink deel van mijn werk om dit te helpen oplossen.
Wat ik zou wensen voor de toekomst? De ondersteuning van kinderen met hersenverlamming en hun ouders is nog maar net begonnen, nog niet op peil, en ook alleen nog maar in Brazzaville en Ponte-Noire. Ook in de rest van het land zou dat moeten gebeuren en ik zou wensen dat SOGV nog lang doorgaat en dat er meer organisaties zoals SOGV zouden zijn die daaraan bij kunnen dragen